Ik ontdek steeds meer wat echt belangrijk is wanneer ik mensen begeleid, of dat nu in de tandartsstoel is, als mondhygiënist of als lichaamsgericht psychosociaal therapeut. In een recente podcast met Jim van Os, een Nederlandse psychiater en voorvechter van de Nieuwe GGZ, pleitte hij voor een herstelgerichte en mensgerichte benadering waarin de verbinding tussen begeleider en cliënt centraal staat. Het blijkt dat deze verbinding, oftewel het mens tot mens contact, het grootste positieve effect heeft op het welzijn van de cliënt. Het begint dus bij echt contact, niet bij een specifieke methode of techniek. Het is essentieel dat de begeleider bewust is van zichzelf en regelmatig pauzes neemt om af te stemmen en aanwezig te zijn bij zowel zichzelf als de ander. Ik geloof dat deze aanpak ook cruciaal is in de tandheelkundige zorg. Vertrouwen en ontspanning ontstaan vanuit verbinding, wat leidt tot een dieper contact met de cliënt en uiteindelijk een succesvollere behandeling. Door tijd te nemen voor zelfrust tussen cliënten, zoals veel therapeuten in de complementaire zorg doen, heb ik gemerkt dat mijn energie en focus verbeteren. Cliënten voelen zich ook meer ontspannen en veilig tijdens de behandeling. Het is belangrijk om ruimte te creëren voor onverwachte situaties, zoals een cliënt die behoefte heeft aan een luisterend oor. Door echt mens tot mens contact te maken, kan de behandeling op een dieper niveau impact hebben op de cliënt. Kortom, het begint niet bij protocollen of diagnoses, maar bij authentiek mens tot mens contact. Dit legt de basis voor een succesvolle en empathische behandeling in de tandheelkunde.
Vond je dit artikel nuttig? Deel het.